متشکرم

سلام به دوستانی که هنوز منو فراموش نکردند و من هم اونها رو فراموش نخواهم کرد.

از مانی و سارا جون نيز خيلی متشکرم.

اين شعر هم هديه من به شما...

          با ديدن تو شوقی در سينه ی من افتاد              انگار پوچی و غم   از شانه ام بر افتاد

         من حس نکرده بودم دستان عاشقت را             احساس با تو بودن در بيشه ی من افتاد

         ای   کاش آسمان هم   نذر دلت  ببارد             تا اوج   کهکشان ها از شوق تو ببالد

         دست از تو بر ندارم ای عشق بی نهايت            تا    ابر شور و مستی از  ياد  تو ببارد

بای

 

   + سید مهدی طباطبایی - ۸:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۸/۱٦